Sierpień 2017
P W Ś C P S N
« Lip    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
Najnowsze Komentarze
  • anor on Zatrucie glikozydami naparstnicyMasakra :) Ja miałam takie zatrucie i bardzo, ale to bardzo cierpiałam. Czułam się fatalnie w czasie tego zatrucia. Jednak obecnie wszystko ze mną w porządku :)
  • Daria on Choroby samoistne i objawoweJa niestety nie mogę mieć dzieci :( Jest mi z tego powodu bardzo smutno. Mam nadzieję, że załapię się na jakiś rewolucyjny przełom w medycynie. Kobieta bez dzieci moim zdaniem

NIEDOKRWISTOŚĆ APLASTYCZNA

Niedokrwistość aplastyczna należy do najgroźniejszych, lecz na ogół rzadkich powikłań polekowych (0,5%).

Ponad 50% wszystkich przypadków niedokrwistości apSastycznej jest wywołane lekami i innymi czynnikami toksycznymi. Obecnie przyjmuje się, że większość tzw. samoistnych niedokrwistości aplastycznych jest skutkiem nierozpoznanego działania stosowanych leków [12, 13, 37],

Niedokrwistość aplastyczna występuje najczęściej po lekach cytostatycznych, chloramfenikolu, sulfonamidach, pochodnych pirazolonu (feny- lobutazon, aminofenazon), solach złota i środkach owadobójczych [12, 13, 36, 37] – (tab. 25.1),

Patogeneza. Niedokrwistość aplastyczna powstaje na skutek uszkodzenia pluripotencjalnej komórki pnia szpiku (macierzystej) a więc przed zróżnicowaniem jej w kierunku poszczególnych układów komórkowych, wrażliwych na działanie specyficznych pcetyn (np. erytropoetyny).

Uszkodzenie komórki macierzystej szpiku może być spowodowane bezpośrednim toksycznym działaniem leku, które u osób z genetycznie uwarunkowanym defektem zwiększającym podatność komórek na wpływ potencjalnie toksycznych czynników (tzw. idiosynkrazja), pojawić się może po dość małych dawkach substancji leczniczych. Uszkodzenie szpiku może

Leki alkilujące Busulfan Chlorambucyl Chlormetyna Cyklofosfamid Melfatan, Antymetabollty Azatiopryna Cytarabina Fluorouracyl Merkaptopuryna Metotreksat Tioguanina Antybiotyki Bleomycyna Daktynomycyna Daunorubicyna Doksorubicyna Mitramycyna Mitomycyna Alkaloidy Etopozyd Kolchicyna Tenipozyd Winblastyna Winkrystyna Różne Asparaginaza Dakarbazyna Hydroksy k arb amid Karmustyna Lomustyna Prokarbazyna Semustyna

II. Leki chemioterapeutyczne: Amodiachina Chloramfenikol Chłorochina Flucytozyna, Izoniazyd, Kotrimoksazol, Mepakryna, Metycylina, Penicyliny, Pirymetamina, Streptomycyna, Sulfonamidy, Tetracykliny, Tiamfenikol

Kliniczna farmakologia wystąpić u każdego chorego, jeżeli otrzymuje toksyczny lek w dostatecznie dużej dawce przez dość długi czas.

Klasycznym przykładem jest niedokrwistość aplastyczna po lekach cytostatycznych, stosowaniu promieni jonizujących i zawodowej ekspozycji na pary benzenu [12], Rodzaj i ciężkość uszkodzenia szpiku zależy od mechanizmu działania, dawki, drogi wprowadzenia i schematu stosowania łęku oraz od kinetyki proliferacji poszczególnych układów szpiku.

Objawy kliniczne. Zależą one od stopnia i szybkości narastania cyto- penii we krwi obwodowej: niedokrwistości, małopłytkowości i granulo- cytopenii. Głównymi objawami klinicznymi są skaza krwotoczna mało- płytkowa oraz zwiększona podatność na zakażenia.

Stwierdza się bladość, wybroczyny na skórze i błonach śluzowych, dodatni objaw opaskowy, gorączkę, przyspieszoną czynność serca.

Leave a Reply