Strony
Czerwiec 2017
P W Ś C P S N
« Sty    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
Najnowsze Komentarze
  • anor on Zatrucie glikozydami naparstnicyMasakra :) Ja miałam takie zatrucie i bardzo, ale to bardzo cierpiałam. Czułam się fatalnie w czasie tego zatrucia. Jednak obecnie wszystko ze mną w porządku :)
  • Daria on Choroby samoistne i objawoweJa niestety nie mogę mieć dzieci :( Jest mi z tego powodu bardzo smutno. Mam nadzieję, że załapię się na jakiś rewolucyjny przełom w medycynie. Kobieta bez dzieci moim zdaniem

Pierwotna niedoczynność gonad

Pierwotna niedoczynność gonad — hipogonadyzm pierwotny (hypogonadismus primarius). Występuje jako postać wrodzona i nabyta. Nasilenie niedoczynności może być różnego stopnia —. najcięższą postacią jest całkowite zniszczenie gonad (np. tzw. anorchizm u chłopców). Przyczyną nabytego uszkodzenia gonad bywają stany za palne, naświetlanie promieniami rtg. Rozwój psychosomatyczny dzieci z pierwotnym uszkodzeniem gonad przebiega zupełnie prawidłowo do okresu pokwitania (o ile oczywiście nie współistnieją inne uszkodzenia powstałe w życiu zarodkowym czy płodowym). Hipogonadyzm pierwotny ujawnia się zwykle dopiero po 1-0 r. życia nasilenie zaburzeń zależy od tego, czy uszkodzeniu czynności generatywnej towarzyszy niewydolność hormonalna gonady. Z badań pomocniczych istotne znaczenie ma wykazanie wzmożonego wydalania gonadotropin, braku dostatecznego wpływu gonadotropin na wzmożenie wydalania 17-ketosterydów, wynik biopsji jądra (zmiany zwyrodnieniowe, dotyczące szczególnie kanalików nasiennych).

Wtórna niedoczynność gonad — hipogonadyzm wtórny (hypogonadismus secundarius). Występuje ona przy niedoczynności przysadki mózgowej, tarczycy, stanach nadczynności nadnerczy (np. w zespole nadnerczowo-płciowym, w zespole Cushinga). Schorzenie zasadnicze powoduje zwykle zachwianie rozwoju dziecka na długo przed pokwitaniem bywają jednak chorzy z izolowaną niedoczynnością gonadotropową przysadki (a nawet wyróżnia się przypadki z wyłącznym niedoborem FSH lub ICSH). Badania laboratoryjne wykazują niskie poziomy gonadotropin i 17-ketosterydów, wzrost wydalania 17-ketoste- rydów pod wrpływem gonadotropin. Biopsja jąder wykazuje niedojrzałe kanaliki nasienne.

Leczenie w pierwotnym hipogonadyzmie polega na wyrównaniu niedoboru hormonów płciowych endogennych przez stałe podawanie ich preparatów farmakologicznych. W ten sposób możemy spowodować wystąpienie drugo- i trzeciorzędowych cech płciowych oraz uzyskanie zdolności podejmowania stosunków płciowych. Niepłodności zwykle nie potrafimy zapobiec. We wtórnym hipogonadyzmie staramy się uaktywnić czynność gonad za pomocą podawania gonadotropin. Na ogół podajemy jednocześnie niewielkie ilości hormonów płciowych i tarczycy oraz duże dawki witaminy E oraz kwasu foliowego. Dokładną metodykę leczenia podaje J. Teter w monografiach „Zaburzenia hormonalne u kobiety” oraz „Zaburzenia hormonalne u mężczyzn”.

Leave a Reply